فصل سيزدهم در باب آداب مهمانى و شرط آن چون مهمان را به خانه آورى ايشان را استقبال مىنما و اظهار بهجت و خوش‌دلى مىكن ، و رعايت هركس چنان كه لايق و سزاى اوست به‌جاى آر . بيت اگر دوست مهمان بود يا نه دوست * شب و روز تيمار مهمان به تست و قبل از اشتغال اكل و بعد از فراغ آن طشت و آفتابه حاضر بايد كرد تا اهل مجلس دست و دهان بشويند . چه گفته‌اند چيزى خوردن براى دست شستن خوش است . و درين صورت رعايت سنّت نموده بايد كه از اشرف اهل مجلس گيرند و از جانب دست راست او منتهى گردند ، كما قال النّبى عليه السّلم : « ابتدوا بالايمن فالايمن » . پس اگر وقت ميوه باشد پيش از آوردن سفره « 1 » ، ميوه‌هاى تر پيش مهمان آرند و لحظه‌اى توقّف نمايند . بعد از ان سفره را بگسترانند . و در سفره پيش مهمان كشيدن طريق مردم ماوراء النهر طريقى نيكوست . چه رسم ايشان آنكه الوان غذا و انواع نعمت مرتّب سازند و هرلحظه نوعى

--> ( 1 ) - در حاشيه چيزى شبيه « بنوع تامه » دارد !